بید مجنون

یا احد.

از هر یکی که دوئی برای تو باشد، خواهیم گذشت.

حتی از یکِ نگاه.

بیست نهم محرم ۱۴۳۲

یا مولای.

می گفت: خیلی ناراحت بود.

گفتم: چیه؟ چی شده؟!

گفت: تا حالا فکر می کردم خیلی هوای آقا رو دارم!

اما خیلی غافل بودم...

تا حالا کلی خون به دل امام زمان (عج) کردم!!

دیگه نمی کنم...

دیگه نگاه به نامحرم نمی کنم، تا جیــــــــــگر آقا خنک بشه!

پ.ن1: طبق روایات، هر عصری پرونده اعمال، به رؤیت حضرت آقا میرسه.

پ.ن2: چه رابطه مستقیم و تاثیرگذاری هست، بین نگاه و خون!!!

پ.ن3: امان از دل آقا...

پ.ن4: خدایا، ما را از داغ گزاران بر جگر ولیت قرار مده.

بیست و هفتم محرم ۱۴۳۲

یا سلام.

عحیب است!

در سلام کردن به برادرانمان مانده ایم،

آن وقت میخواهیم در سلام کردن به حضرت عزرائیل نمانیم؟!!

بیست و چهارم محرم ۱۴۳۲

یا ودود.

.... گفتا کیستی؟!

گفتم: محبوبم، دوستدار و مطیع تو ام.

گفت: دوستدار؟!! مطیع؟!!

گفتم: بله، دوستدار، مطیع.

گفت: کو نشان دوستی و اطاعتت؟!!

ساکت شدم، بهت زده نگاهش کردم!

به فکر فرو رفتم، تا نشانی یابم و باز گویم.

اما انگار این سکوت و تفکر، پایانی نداشت!

پ.ن: دوستی و اطاعت...

احساس می کنم لازم و ملزوم همدیگه هستن!

بیست و سوم محرم

یاربی.

تا زلیخای درون به بند نبود، کی توان زبند زلیخای برون رها شدن؟!!

چون یوسف، درون باید به بند کردن، تا توان زبند برونی رها شدن.